خاطرات جنینی و کودکی

الان مدتي هست كه وقتي چيزي را از دستت مي گيريم قابم مي كنيم يا از دستت مي افته با چشمات همه جا را مي گردي تا پيداش كني. جديدا اشيايي را كه دستت مي آيند اول دقت مي كتي و همه جوانبش را مي بيني و بعد كه دقيق مششاهده اش كردي يك بار هم مزه مزه اش مي كني.امروز كه توپ را بهت دادم، از قصد از دستت مي انداختيش تا قل بخوره، دوباره كه به دستت مي داديم بازم قلش مي دادي و بهش دقت مي كزدي انگار داشتي نتيجه گيري مي كردي. ...

وقتي حوصله ات سر مي ره مي برمت بيرون تو بالكن. اونجا گيره لباسهايت را تكان مي دهي و بعد هم نگاه مي كني تو شيشه كه عكست چطوريه، اخه شيشه ها رفلكس هست. كلي ذوق مي كني. همه برگهاي شمعدوني را هم كندي.

انقده با مزه ناراحتي ات را بروز مي دهي كه نگو. دستاتو مشت مي كني و دست و پاهاتو سيخ مي كني و يك غر هم باهاش مي زني( درواقع زور مي زني) دست چپت را هم مشت مي كني. خيلييييييييييييييي با مزه است. منم سعي مي كنم سريع يا بغلت مي كنم يا تغيير حالتت بدم كه بيشتر عصباني نشي.

وقت خوردن آب به خاطر رنگ صورتي در سر شيشه ات شروع مي كني به خوردن آب. فدات بشم. دستتم مي گيري كه خودت بخوري.

ديگه دو ماه ديگه ماماني بايد بره سر كار و مدت زيادي هست كه دنبال پرستار مي گرديم، خلاصه دوست بابا آقاي نجفي كه كارمند دانشگاه هست، پرستار بچه خودش را معرفي كرد، خيلي خانم خوبي هست، اسمش خانم فلاح هست و امروز اومد كه ببينه با شما ارتباط برقرار مي كنه يا نه، كه تونست و شما دوست داشتي بري بغلش. اونم مهربونانه نگاهت مي كرد و بهت محبت مي كرد. خلاصه بابايي با ايشون به نتيجه رسيد و قرار شد از اول مهر بياند شما را نگه داره. ...

واي خوشحال مي شي و جيغ از شادي مي زني و مي خندي و دست و پاهاتو تكون مي دي و مي خواي بپري بري. حالا اگه من لباس بيرون بپوشم و برم سمت در و شما را بغل نكنم دستاتو از هم باز مي كني و گريه مي كني كه منو بغل كن ببر بيرون ...

پوره هويج برات درست كردم زياد دوست نداشتي، انگار با هويج و مزه اش مشكل داري، حالا مي خوام با سيب زميني برات پوره درست كنم.

با جعفري تنها را زياد دوست نداشتي، اما بعد كه شويد بهش اضافه كردم خيلي دوست داشتي، با هويج زياد هم دوست نداشتي.

همه كتابهاتو مزه كردي و مي خواستي پاره كني. عكس ني ني ها را تند تند هم مال اين صفحه و هم صفحه كناريش را نگاه مي كردي و خلاصه خيلي از چيزجديد خوشت مي آد. اون كتاب قطاري را هم كلا هم چرخ هايش را و هم خود كتاب را مثل چي مي خوردي

جديدا وقتي سفره را مي اندازم مي ذارمت روي پاهام و من غذا مي خورم و شما نگاه مي كني. آخه فكر كنم مي خواهي ياد بگيري چطور بايد غذا بخوري